‘Ne kadar güzel bir hayatımız vardı ama her şey yerle bir oldu’

Kahramanmaraş Pazarcık’ta 7.7 ve Elbistan’da 7.6 büyüklüğünde gerçekleştirilen depremler sonrası Kahramanmaraş Onikişubat ilçesinde yaşayan Fatma Kurt, eşi Adil Kurt, oğlanları Ahmetcan, Bilal Efe ve Mustafa Kurt ile beraber yıkıntı altında kaldı. Enkaz altında kurtarılmayı bekleyen Kurt ailesi o esnada cep telefonu kamerasıyla video çekerek vasiyet bıraktı. Enkaz altında çekmiş olduğu video ile vasiyetini bırakan Fatma Kurt sevdiklerine ve borç aldıkları kişilere seslenerek helallik istedi.
Enkazdan aşağı yukarı 10 saat sonra takımlar tarafınca enkazdan Fatma Kurt, eşi Adil Kurt, 2 evladı Ahmet Can ve Mustafa Kurt canlı kurtarılırken, Kurt ailesinin 12 yaşındaki oğlu Bilal Efe Kurt yaşamını kaybetti.
O esnada ölümü düşündüğünü anlatım eden Fatma Kurt, “Ölümden sonra geride duracak olan şeyleri, borçlarımızı, yetim evlatların hakkını düşündüm. Beni üzen, yıpratan kendi borcum değildi. Başkalarının hakkıydı bende olan. Bilmiyorum bu oldukça tarifsiz bir acı. Şu an evin enkazından hastaneye geldik. Anlatamıyorum. O esnada yavrum yoktu. Bekledim gelmedi. Ümidimiz vardı fakat artık ümidi kesmiştik. Çok zor bulunduğunu düşünüyorduk. Bizim üzerimizde 4 kat vardı. Betonlar üzerimize binmiştir. Ölürüz diye düşünüyorduk. Ama oldukça hoş harikulâde bir halde yakınlarımız bizi kurtardı. Bu vakadan sonra beni sayısız arayan oldu. Herkese oldukça teşekkür ediyorum. Beni takdir ediyorlar. Maddi ve manevi yardımcı olmak istiyorlar. Evini açmak isteyenler var fakat benim başımı sokabileceğim bir evim var. Şu an diğer bir şey istemedim. Enkazda kaldığım için birazcık yıprandım fakat şu an iyi durumdayım” dedi.
‘BENDEN DAHA KÖTÜ OLANLAR VAR, O YÜZDEN HAKKA GİRİP MUAYENE OLMAK İSTEMEDİM”
3 oğlundan birini yıkıntı başlangıcında beklediğini fakat gelmediğini kaydeden acılı anne Fatma Kurt, “Oğlumu bekledim yıkıntı başlangıcında gelmedi. Eşimin beli kırılmış onu hastaneye götürdük. Benimde belim ağrıyordu. Bende muayene olacaktım fakat ben başkalarını görür görmez ayakta olduğum için hakka girmek istemedim. Muayene olmadım. Bu yaşanılanlar özetleyebilecek bir şeyler değil. Diri diri mezara gömülmek. Yavrun yanısıra cansız yatıyor. Ne kadar hoş bir hayatımız vardı fakat her şey yerle bir oldu. Ne yapacağımı bilmiyorum. Şu an yalnızca iki oğlum için ayakta kalmaya çalışıyorum.
Bir yanıt yazın
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.