Köyde yapılan “gerçekçi” heykeller müzelerde sergileniyor

Tekirdağ’ın Hayrabolu ilçesi Şalgamlı köyünde meydana getirilen hiperrealist heykeller, yurt içi ve yurt haricinde birçok müzede sergileniyor.

İstanbul’da uzun süre yaşayan 50 yaşındaki hiperrealist heykel sanatçısı Bülent İşcan, Kovid-19 salgını sonrası hem metrepolün yorucu etkisinden uzaklaşmak hem de ihtimaller içinde İstanbul depremi endişesiyle memleketi Hayrabolu kazasının Şalgamlı köyüne yerleşmeye karar verdi.

Canlı bulunduğunu düşündürecek kadar realist meydana getirilen hiperrealist heykel yapımını köyünde de sürdüren İşcan’ın sanatına köy sakinleri de merak saldı.

Kimi köy sakini İşcan’a heykelleri için sipariş etmiş olduğu giysileri dikiyor kimi ise heykellere saç tanzimi yapıyor.

Köydeki atölyede üretilen birçok heykel yurt içi ve yurt dışı müzelerin yanı sıra zamanı film ve dizilerde de dekor olarak kullanılıyor.

Köy sakinleri hoş sanatların bir dalını öğrenirken hem de aile bütçelerine katkı sağlıyor.

Film setlerinde ihtiyacı görmüş oldu hiperrealist heykelciliğe merak saldı

İşcan, AA muhabirine heykel, görsel gibi sanatlara küçüklükten bu yana merakı ve kabiliyeti bulunduğunu söyledi.

Akademik eğitimini de kabiliyeti ve hayali doğrultusunda Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi görsel bölümünü tamamlayarak gerçekleştirdiğini özetleyen İşcan, yaşayan bir insana oldukça benzeyen ya da asla görmediği birinin karakter özelliklerini yansıtma diye adlandırılan hiperrealist heykel yapımına ise 26 yaşlarında başladığını anlatım etti.

Ressamlığının bilhassa hiperrealist heykel sanatında kendisini öne çıkardığını belirten İşcan, heykel ve resimle uğraşmasının yanı sıra film sektöründe de senelerce sanat yönetmenliği yaptığını anlattı.

Bu süreçte bilhassa zamanı dizi ve filmlerde kullanmak suretiyle aksesuar ve dekor heykellere gereksinim duyulduğunu gördüğünü bunun üstüne hiperrealist heykel sanatına daha da eğildiğini anlatım eden İşcan, bugüne dek yapmış olduğu binin üstünde eserin müze, film, dizi ve özel vitrinler de kullanıldığını anlattı.

İşcan, 70’i aşkın müzeyle çalıştığını vurgulayan İşcan, yapmış olduğu çalışmaların Topkapı ve Dolmabahçe sarayları, Sinema, Alçıtepe Yaralı Hastanesi, Türk İslam Eserleri Etnografya müzeleri, 3. Ahmet Kütüphanesi’nde, yurt haricinde ise Çin, Ürdün, Yunanistan, Azerbaycan, Türkmenistan gibi ülkelerde sergilendiğini belirtti.

İşcan, çalışmalarında maksimum Türk sinemasının meşhur isimlerinin heykellerini yaparken duygulandığını belirtti.

İstanbul Sinema Müzesi için yapmış olduğu çalışmadan oldukça etkilendiğini özetleyen İşcan, “Sinema Müzesi’nde yapmış olduğum çalışmalar var. Adile Naşit, Kemal Sunal gibi heykeller var. Bunlar benim için çarpıcı oldu. İnsanlar oldukça hoş buldu. Bizler, bu meşhur isimlerle büyüdük ve onların yeniden heykellerini yapmak beni fazlasıyla duygulandırıyor. Yüzlerce fotoğraftan yola çıkarak, bu heykelleri yaptım. Arşivlere baktım ve bu arşivler beni fazlasıyla etkiledi. Çok romantik anlamış olur yaşadım.” diye konuştu.

Köylüler asistanı oldu

İşcan, İstanbul’dan sonra huzurlu çabalama imkanı yakalamak adına köyüne yerleşmeye karar verdiğini aktardı.

Eşinin de bu fikrini desteklemesiyle aşağı yukarı 2 sene ilkin köyüne göçtüğünü özetleyen İşcan, “30 sene İstanbul’da yaşadıktan sonra Şalgamlı köyüne yerleştim. Hem istila yormuştu, hem İstanbul hem de ihtimaller içinde zelzele endişesi. Burada doğup büyüdüğüm bir köyde huzurlu bir çabalama imkânına kavuştum.” dedi.

Köy sakinlerinin de kendisine sıcak davranmalarından oldukça memnun bulunduğunu belirten İşcan, hızlıca köy yaşamına alıştığını anlatım etti.

Bir süre sonra merak sebebiyle atölyesine sıklıkla gelen köy sakinlerini de işe kattığını aktaran İşcan, şunları kaydetti:

“İlk geldiğimde yapmış olduğum sanat hakkında malumat almak istediler. Merak edenler heykelleri yakından görmek istediler. Heykellerinin iyi mi yapıldığını anlattım. Nelere gereksinim duyduğumu dile getirdim. Bunun sonra meraklı olan kişiler sanatın bir parçası olmak istediklerini ve işi öğrenmek istediklerini söylediler. Bende bu talebi kırmayarak, saç ekim tekniklerini gösterdim.

Daha sonra heykellerde kullanılacak olan kostümlerin dikimi konusu ile alakalı gereksinim doğdu. Şuanda birtakım kostümler köyde yaşayanlar tarafınca dikiliyor. Aksesuar ve heykellerimde kullanılacak olan en ufak malzemeyi dahi ilk etapta köyde yaşayan insanlardan karşılamaya çalışıyorum. Buradaki çalışmalarımda köy sakinleri bir anlamda asistanım oldu, burada yaptığımız heykeller birçok müzede sergileniyor.”

İşcan köye yerleştikten sonra köy sakinleriyle beraber 100’e yakın heykel yaptıklarını bunların birtakım müzelerde sergilendiğini ve ellerinde de şuan çalışmış oldukları 35’e yakın heykel çalışması bulunduğunu kaydetti.

Kimi saç ekimi kimi giyim dikimi yapıyor

Köyde yaşayan Vildan Savaş, gerçeğinden ayırt edilemeyen heykellerden oldukça etkilendiğini ve sanatı öğrenme arzusu doğduğunu söyledi.

İşcan’a saç ekim alanında destek bulunduğunu özetleyen Savaş, “Bizde kendisine destek olmayı istedik. Hem ortamı öğrenmek istediğimiz için hem heykellerin iyi mi bulunduğunu merak ettiğimi için. Geldik, öğrendik ve çokta hoş oldu bizim için. Bizim için hem evde hem burada oldukça iyi etkinlik oldu. İşi ve ne kadar hoş bir sanat bulunduğunu öğrendik.” dedi.

Köy sakinlerinden Saliha Savaş da sanatı oldukça merak ettiğini ve daha sonra öğrenmek için gayret sarf ettiğini dile getirdi.

Heykellere giydirilen kostümlerin de kayınvalidesi ve arkadaşları tarafınca dikildiğini söyleyen Savaş, “İşler yoğunlaştıkça kadromuz düşük kaldı. Ekip kurmaya başladık. Çok arkadaşıma saç ekimi yapmayı öğrettim. Bu şekilde işlerimiz daha fazla ilerlemeye başladı. Çok hoş işler ortaya çıkarmaya başladık. “diye konuştu.